.... فریادی از عمق سکوت...
دستانت را همچون شاخه های درختی به سویم دراز میکنی زمانی که من بال پرواز میگشایم دگر دیر است... باید آن هنگام که برای ساختن لانه ای از عشق... تنها لانه ای به سویت پناه می آوردم آن ها را می گشودی نه حالا ... که قصد پناه به جای دیگری را دارم...
بال میگشایم و پرواز می کنم من فرار خواهم کرد از عشق های دروغین... عشق هایی که در قلب مرده ی انسان ها ست قلب هایی که هیچ جایی برای خدا ندارند...
نظرات شما عزیزان:
تاريخ دو شنبه 14 اسفند 1391
سـاعت
17:17 نويسنده ملودی
Design:MISS ROYA |